“Οι μάρτυρες της ζωής μου

Χάνονται ένας-ένας.

Για τόσα ασήμαντα

ή και σπουδαία που έζησα

μένω μονάχα εγώ να μαρτυρήσω

και τώρα ποιός να με πιστέψει

πως λέω την αλήθεια.

Έτσι μπορώ να μπω

μες στο παιχνίδι των κατασκευών

για δύσπιστους και εύπιστους μαζί

ν’ αλλάζω κατ’ αρέσκειαν τα πράγματα

κάποτε, με λίγη φαντασία,

απλώς να τα επινοώ

μα τελικά εγκαταλείπω την προσπάθεια

οι καταθέσεις παραμένουν ίδιες.

Πίσω απ’ την πλάτη μου

στέκεται ακοίμητος και μ’ ελέγχει

των πρώτων χρόνων μου ο εαυτός.”

Τ.Πατρίκιος